جستجو:

پرکلریک اسید مایعی بی رنگ حاوی 20 درصد از HClO4 با نسبت وزن به حجم (وزن مخصوص) 1.12  و جرم مولکولی  g/mol100.49 است . این ترکیب درواقع یک اکسید اسیدی از عنصر کلر (Cl) است که قابلیت قابل توجهی در میزان انحلال در آب دارد و با انحلال آن, تشکیل یک اسید قوی می دهد که قدرت اسیدی آن با نیتریک اسید و یا سولفوریک اسید تقریبا به یک میزان است. یکی از عمده کاربردهای این ترکیب در صنایع هوا فضا است که منظور تولید کلرات آمونیوم مورد استفاده قرار می گیرد. کلرات آمونیوم از مواد تشکیل دهنده ی سوخت موشک محسوب می شود.  

برای اطمینان بخشی از مقدار خلوص اسید پرکلریک تست های  شناسایی زیر را انجام می دهند:

 تست شناسایی مواد غیر قابل تجزیه:

در صورت خالص بودن پرکلریک اسید از مواد غیر قابل تجزیه با تبخیر 10 گرم از پرکلریک اسید نباید چیزی از ماده در انتهای ظرف باقی بماند.

سولفوریک اسید:

محلول رقیق پرکلریک اسید شامل 5 میلی لیتر پرکلریک اسید و 100 میلی لیترآب، با افزودن 1 میلی لیتر هیدروکلریک اسید و باریم کلرید بعد از 12ساعت نباید تشکیل رسوب باریم سولفات دهد.

هیدروکلریک اسید:

محلول رقیق پرکلریک اسید حاوی 5 میلی لیتر پرکلریک اسید با 25 میلی لیتر آب بعد  از افزودن 3 میلی لیتر اسید نیتریک، نباید کدر شود و تشکیل نیترات نقره دهد.

تست شناسایی باریم:  

محلول حاوی 10 میلی لیتر از اسید پرکلریک رقیق شده با 50 میلی لیتر آب بعد از افزودن اسید سولفوریک رقیق و ماندن به مدت 5 دقیقه نباید کدر شود.

فلزات سنگین:

بعد از افزودن هیدروژن سولفید به محلول حاوی 10 میلی لیتر از پرکلریک اسید رقیق شده با 40 میلی لیتر آب، نباید تغییری در محلول به وجود بیاید. همچنین با افزودن 10 میلی لیتر آمونیاک و چند قطره آمونیوم سولفید، محلول نباید به رنگ سبز و یا قهوه ای تبدیل شود وهمچنین رسوبی نیز نباید شکل بگیرد.

 

 

منبع:

 

Merck, Emanuel. Chemical reagents, their purity and tests. Van Nostrand, 1914